Krieltje en de sport- en spelmiddag voor dieren

Na al dat harde werken zijn de dieren in Krieltjes moestuin wel toe aan iets leuks. Het wordt een sport- en spelmiddag! Iedereen mag meedoen! Het wordt een gezellige dag en de kleintjes vallen al snel in slaap. Wat een fijne middag was dat...

Krieltje en de sport- en spelmiddag voor dieren

De dieren in de tuinen van Krieltje en Kluitje waren een beetje somber.

Ze hadden de laatste tijd ontzettend hard gewerkt. Er waren nestjes gebouwd, jongen verzorgd, holletjes verstevigd en voorraden verzameld.

Op een ochtend liepen Krieltje en Kluitje samen de tuin in. Kerrie wandelde achter hen aan en ook Noa, Francis en Camilia kwamen rustig mee.

"Goedemorgen!" riepen Krieltje en Kluitje in koor.

"Woef!" voegde Kerrie eraan toe.

De poezen liepen zwijgend verder, want zo waren poezen nu eenmaal.

Maar de andere dieren keken óók niet op.

Een vogel zat met hangende vleugeltjes op een tak en een muisje sleepte vermoeid een grasspriet achter zich aan.

Op het tuinpad zag Krieltje een slakje dat nauwelijks vooruitkwam.

"Hallo," zei ze zacht. "Gaat het een beetje? Je ziet er zo moe uit."

Slakje tilde met moeite haar kopje op.

"Wij zijn allemaal moe," zei ze. "Al dat harde werken, iedere dag opnieuw. Het is steeds hetzelfde."

Krieltje hurkte neer.

"Kunnen wij iets doen om te helpen?"

Slakje liet haar kopje zakken en antwoordde zo zacht dat Krieltje haar bijna niet kon verstaan.

Daarom ging Krieltje languit op het tuinpad liggen, met haar gezicht vlak bij Slakje.

"Zo hoef jij je hoofd niet steeds omhoog te houden. Wil je het nog een keer zeggen?"

Ondertussen kwamen er meer dieren aan. Ze waggelden, kropen en schuifelden langzaam over het pad.

"Ik denk dat wij toe zijn aan iets leuks," herhaalde Slakje.

"Iets anders dan alleen maar werken," piepte een muisje.

Alle dieren knikten.

Kluitje ging naast Krieltje op het pad zitten.

"Wat vinden jullie van een sport- en spelmiddag?" stelde hij voor.

Langzaam verschenen er kleine glimlachjes op de vermoeide gezichtjes.

"Ja!"

"Leuk!"

"Kunnen mijn kinderen en de oudere dieren ook meedoen?" vroeg Kipje.

"Natuurlijk," zei Krieltje. "Niemand hoeft iets te doen wat te snel, te moeilijk of te vermoeiend is."

"En jullie hoeven het niet zelf op te bouwen," zei Kluitje. "Dat doen wij."

"Wij?" vroeg Krieltje terwijl ze hem aankeek.

Kluitje begon te lachen.

"Wij, Kerrie en de poezen."

Noa keek hem aan alsof zij daar nog helemaal niet mee had ingestemd.

"Maar eerst moeten we weten wat jullie leuk vinden," zei Krieltje.

Even bleef het stil.

Toen riep een mier: "Voetbal!"

"Een hindernisbaan!" piepte een muisje.

"Kaarten!" riep een oude slak.

"Pootjebaden!"

"Een renwedstrijd voor mijn kuikens," zei Kipje. "Maar niet te ver. Ze hebben nog kleine pootjes."

Binnen de kortste keren praatte iedereen door elkaar.

Krieltje schreef de ideeën op en Kluitje tekende een plattegrond. Samen zochten ze plekjes uit waar geen bloemen of groenten beschadigd konden worden.

Onder de appelboom maakte Krieltje met een kleed, water en wat lekkers een rustplekje voor de dieren. Wie wilde helpen, mocht dat doen. Wie liever zijn ogen sloot, mocht blijven liggen.

Krieltje en Kluitje gingen aan de slag.

Ze maakten een piepklein voetbalveld met grassprietjes als lijnen. De mestkever rolde een prachtig balletje van droog gras en zachte blaadjes.

"Dat voelt voor mij niet als werken," zei hij trots. "Dit vind ik juist leuk."

De vogels brachten lichte takjes voor de doelen en Kerrie droeg ze voorzichtig naar het veld.

Voor de muizen bouwden Krieltje en Kluitje een hindernisbaan met lage bruggetjes, tunneltjes en een klein modderpoeltje. De mol groef vrijwillig één tunneltje.

"En nu ga ik rusten," zei hij tevreden.

Bij het kaartcafé kwamen platte steentjes als tafeltjes te liggen. Camilia testte een zitkussen door er onmiddellijk bovenop te gaan slapen.

"Goedgekeurd," zei Krieltje.

Noa hield toezicht vanaf haar favoriete stoel, met haar ogen bijna dicht.

Francis rolde ondertussen het grasballetje door de tuin. Kerrie rende erachteraan en samen braken ze bijna het pas gebouwde doel af.

"Jullie wedstrijd begint pas vanmiddag!" riep Kluitje lachend.

Voor het pootjebaden zette Krieltje ondiepe waterschaaltjes met veilige klimsteentjes neer. Daarna hingen zij en Kluitje slingers tussen de bomen.

Om half één begon de dieren-sport- en spelmiddag.

De mieren voetbalden fanatiek achter hun grasballetje aan. Het duurde even voordat iemand scoorde, want de mestkever bleef zijn mooie bal terugrollen naar de plek waar hij volgens hem hoorde.

De muizen renden over bruggetjes, kropen door tunneltjes en kwamen met modderspatten op hun snuit over de finish.

De kuikens begonnen keurig naast elkaar aan hun renwedstrijd. Na drie stappen zag één kuiken een vlinder.

Ze renden er alle drie achteraan.

Kipje holde kakelend mee en iedereen moest lachen.

Bij het kaartcafé zaten de slakken gezellig bij elkaar. Ze speelden zo langzaam dat één spelletje waarschijnlijk de hele middag zou duren, maar dat vonden ze niet erg.

Andere dieren lagen op het kleed, pootjebaadden of keken naar de wedstrijden. Niemand hoefde mee te doen. Alleen kijken, praten en lachen telde net zo goed.

Aan het einde van de middag kwam iedereen samen voor iets lekkers en een drankje. Ze vertelden over doelpunten, modderige buikjes en kuikens die beweerden dat achter een vlinder aan rennen óók een sport was.

De jongste dieren vielen één voor één in slaap en werden naar hun nestjes gebracht. De oudere dieren bleven nog wat napraten.

Krieltje, Kluitje, Kerrie en de poezen ruimden samen de laatste spullen op. Daarna gingen ze moe maar voldaan naar huis.

Het was me het dagje wel geweest.

Slaap lekker…