Wie is nou eigenlijk de auteur??
Misschien wil je weten wie er nou toch achter deze website en vooral achter deze bizarre verhalen zit...
Nou... dat ben ik! Marion Hesseling - Vijlbrief. Ik ben 58 jaar oud, heb 2 poezen uit het asiel (senioren poezen en ze hebben beiden een heerlijk eigen karaktertje). Hoe ik ertoe kwam om dit te doen? Dat lees je hieronder...
Hoi, ik ben Marion en ik heb een moestuin... nou ja moestuin... eerder een bloementuin met een klein beetje moes erin. Dus ik noem het een volkstuin.
Met dat warme weer ben ik maar lekker bij de airco in de buurt gaan zitten en uit verveling ben ik samen met de tool Codex, verhaaltjes gaan maken.
Op het moment dat ik verhaaltjes ging maken over de volkstuin en de dieren daarin... moest ik denken aan mijn lievelingsboek dat ik als klein meisje had. Het was een vierkant boekje, hoofdzakelijk blauw met tekeningen erop van dieren uit het bos. ik weet nog dat er een beer op stond. De tekeningen waren prachtig en het verhaal was heerlijk om te lezen. Ik genoot echt van dat boekje en volgens mij heb ik hem zelfs nog wel ergens liggen 😁
Ik genoot van de verhaaltjes die ontstonden en ik vroeg mij af of er misschien nog mensen of kinderen zijn die dit ook net zo leuk vinden als ik.
Dus de verhaaltjes ga ik gewoon delen! Gewoon openbaar en voor iedereen te lezen en te delen.
Ik hoop dat jullie er ook van genieten en wens jullie veel leesplezier 🥰
Liefs, Marion
Marion Hesseling - Vijlbrief
"Krieltje is de Marion die Marion wil zijn,
in een tuin waar ieder dier een stem en een veilig plekje krijgt."
ps. en Noa... zei bestaat echt 🥰 Noa is een, bijna 15 jaar oude, poes die mijn man en ik eind 2024 uit het dierenasiel hebben gehaald na het overlijden van onze vorige poes Debby (in de verhalen komt ze ook voor als Camilia. Alleen had Debby een wit snorretje.) In 2025 is er een poes bijgekomen genaamd Poes. Zij is bijna 10 jaar oud en net zo rood als Francis. Poes is in de verhalen Francis. Ook zij is een asielkat en haar vorige verzorgders kunnen niet meer voor haar zorgen. Dat is al triest genoeg voor hun. Dus hebben Noa en ik haar onder onze hoede genomen en zijn blij dat ze bij ons is.
