Krieltjes Noa is vandaag jarig

Hiep Hiep Hoera!!! Noa is vandaag 14 jaar geworden!! Dus een feestje op de tuin... Gefeliciteerd lieve Noa!

Krieltjes Noa is vandaag jarig

Noa zat op haar vaste plekje in de tuin. Op het oude bankje onder de appelboom, precies waar de zon 's ochtends zacht door de bladeren viel. Vanaf daar kon ze alles overzien. De tuin. Het tuinpoortje. Het huisje. De bloemen. En natuurlijk iedereen die binnenkwam. Noa deed alsof ze sliep, maar dat deed ze niet. Noa hoorde alles. Toen ging het tuinpoortje open. Krieltje kwam zingend de tuin in. "Er is er één jarig, hoera, hoera! Dat kun je wel zien, dat is zij!" Bij het woordje zij wees Krieltje met een grote glimlach naar Noa. Noa opende één oog. Toen schoten beide ogen open. Ze ging meteen rechtop zitten en keek vol ongeloof naar het gebeuren voor zich, alsof ze wilde zeggen: gebeurt hier iets zonder mijn toestemming? Kerrie kwam meteen enthousiast overeind. Francis en Camilia kwamen uit de buurt van het huisje aanlopen. Kipje stak haar kop boven de compostbak uit en de muizen verschenen één voor één naast een bloempot. Krieltje liep lief naar Noa toe. Ze deed haar armen een beetje opzij, alsof Noa de koningin van de tuin was. "Gefeliciteerd, lieve Noa!" Daarna knielde Krieltje voor het bankje neer. Ze aaide Noa zachtjes over haar bolletje. "Je bent vandaag jarig, lieve Noa," zei ze. "Veertien jaar jong ben je geworden. Wat een mooie leeftijd." Noa keek haar aan met die rustige Noa-blik van haar. Krieltje gaf haar een heel zacht kusje op haar hoofdje. Daarna hield ze Noa's koppie voorzichtig met beide handen vast en keek haar lief aan. "Wat ben jij toch een bijzonder meisje," fluisterde ze. Noa sloot heel even haar ogen. Dat vond ze fijn. Maar natuurlijk deed ze alsof het heel gewoon was. "Zo!" zei Krieltje toen. Ze stond op en klapte zacht in haar handen. "Nu eerst even de slingers ophangen. Daarna gaan we allemaal wat lekkers eten op Noa's verjaardag." Kerrie spitste zijn oren. "Allemaal?" leek hij te denken. "Ja, allemaal," zei Krieltje. "Maar Noa natuurlijk vooral." Uit haar tas haalde Krieltje een klein pakje slingers. Rode, gele en groene vlaggetjes. Ze hing ze voorzichtig tussen de appelboom en het huisje. Eén vlaggetje waaide meteen eigenwijs ondersteboven. "Die is van jou, Kipje," zei Krieltje. Kipje keek trots. Daarna haalde Krieltje de verjaardagslekkernijen tevoorschijn. Voor Noa had Krieltje makreel gekookt. Gewoon simpel. Zonder zout. Zonder kruiden. Zonder gekke dingen. Precies zoals een jarige poes dat hoort te krijgen. Nou ja… als het aan Noa lag, kreeg ze dit gewoon elke dag. Krieltje deed een mooi beetje op een schaaltje. Noa rook het meteen. Ze boog naar voren en begon te miauwen alsof ze wilde zeggen: schiet op, dat is voor mij! Krieltje zette het schaaltje voor haar neer en Noa dook er meteen op. Oei, wat vond zij makreel toch lekker. Iedereen moest lachen. "Die Noa toch," zei Krieltje. Binnen de kortste keren was het schaaltje leeg. Noa keek naar Krieltje alsof ze best nog een tweede verjaardag aankon. Gelukkig had Krieltje dat al voorzien. Ze had nog wat makreel apart gehouden. "Vooruit dan," zei ze. "Omdat je jarig bent." Noa kreeg nog een klein beetje extra en Krieltje ging snel de anderen ook wat lekkers geven. "Goedgekeurd," fluisterde Francis. "Duidelijk goedgekeurd," zei Camilia. Kerrie kreeg ook iets lekkers. Francis en Camilia kregen ieder een klein poezenhapje. Kipje kreeg wat graantjes en de muizen kregen kruimeltjes op een veilig plekje bij de bloempot. "Want jarig zijn doe je samen," zei Krieltje. Net toen iedereen zat te smikkelen, kwam Kluitje de tuin in. Hij had zijn handen achter zijn rug. "Ben ik te laat?" vroeg hij. "Voor zingen wel," zei Noa, zonder op te kijken van haar makreel. Kluitje glimlachte. "Dan heb ik geluk gehad." Krieltje lachte. "Je bent precies op tijd voor Noa's verjaardag." Kluitje haalde een klein pakje tevoorschijn. "Voor de jarige," zei hij. Noa keek nu wél op. In het pakje zaten speciale katten-visstokjes. Niet van die gewone mensenvissticks, maar lekkere zachte staafjes voor poezen. "Die heb ik speciaal voor jou meegenomen," zei Kluitje. Noa stapte langzaam van het bankje af. Ze liep naar Kluitje toe, rook aan het pakje en streek daarna heel kort met haar kopje langs zijn laars. Kluitje bleef helemaal stil staan. "Dat is volgens mij een bedankje," fluisterde Krieltje. "Dat dacht ik ook," zei Kluitje zacht. Daarna ging Noa weer terug naar haar bankje. Krieltje legde het zachte dekentje goed, precies op Noa's favoriete plek. "Voor jou," zei ze. "Een verjaardagsplekje." Noa stapte op het dekentje. Ze draaide één rondje. Daarna nog een half rondje. Toen ging ze zitten alsof ze dit allemaal zelf had geregeld. En misschien was dat ook wel een beetje zo. Boven haar in de appelboom landde het roodborstje. Kipje deed voorzichtig haar snavel open. "Noa?" vroeg ze. "Mag ik nu misschien heel zachtjes zingen?" Noa keek naar Kipje. Kipje deed haar snavel alweer bijna dicht. Maar toen knipperde Noa langzaam met haar ogen. Kipje haalde diep adem en zong heel zacht: "Lang zal ze leven…" Het roodborstje floot één klein toontje mee. De muizen wiegden heen en weer. Kerrie kwispelde voorzichtig. Francis en Camilia zaten naast elkaar alsof ze bij een officieel tuinconcert waren. Noa deed alsof ze het allemaal maar overdreven vond. Maar haar staartpuntje bewoog tevreden heen en weer. Na het liedje schoof Krieltje voorzichtig naast haar op het bankje. "Fijn dat je er bent, Noa," zei ze zacht. Noa keek haar aan. Toen tilde ze langzaam haar pootje op en legde het op Krieltjes arm. Krieltje glimlachte. "Ja," fluisterde ze. "Ik hou ook van jou." Noa sloot haar ogen en begon zacht te spinnen. Daar zaten ze dan. Krieltje en haar jarige Noa. Onder de slingers. Met makreel. Met katten-visstokjes. Met alle vriendjes dichtbij. En zo werd het precies zo'n verjaardag als Noa fijn vond.

• Een beetje feest.
• Een beetje rustig.
• Een beetje lekker.
• En heel veel liefde. 

Lieve Noa,
vandaag ben jij 14 jaar jong.
Wat zijn we blij dat jij bij ons hoort.